Chonlamark's profileA f t e r n ๐ ๐ n | S e ...PhotosBlogListsMore Tools Help

A f t e r n ๐ ๐ n | S e a (3 PM)

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Photo 1 of 48
Thanks for visiting!
Please wait...
Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
You didn't enter anything. Please try again.
Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
Your parent has turned off comments.
Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
Complete the security check below to finish leaving your comment.
The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.
เจ้าของสเปซหายไปไหนน้อ รออ่านเรื่องราวอยู่น๊า มาอัพเร็ว ๆ ล่ะ
Mar. 3
เจ้าของสเปซหายไปไหนน้อ รออ่านเรื่องราวอยู่น๊า มาอัพเร็ว ๆ ล่ะ
Mar. 3
naschy ..wrote:
ขอบคุณน๊า ที่แวะผ่านไปสเปซเรา
อาชีพคุณอ่ะ น่าสนใจมากๆ
เป็นอาชีพที่เราไม่เคยรู้จักข้องแวะเลยอ่ะ
 
 
ขอให้สนุกกะทุกๆวันน๊า
 
 
Aug. 29
September 21

ครั้งแรกกับครั้งสุดท้าย

 
อาทิตย์ที่ 16 กันยายนที่ผ่านมาได้มีประสบการณ์ที่ดีกับการขับเครื่องบินครั้งแรกในชีวิต  ตื่นเต้นมากครับยิ่งกว่าเล่นเกมอีก  ครูฝึกให้ทำเกือบทุกขั้นตอนเว้น take off กับ landing  เป็นการฝึกที่ประทับใจมากครับ  บิน 11 โมงครึ่ง  จากดอนเมืองไปบางปะอินแล้วบินกลับมาดอนเมืองถึงเที่ยงเศษ ๆ เท่านั้นเอง  ลงจอดได้ไม่นานฝนก็ตกลงมาแบบฟ้ารั่วเลยทีเดียว  นั่งอยู่ที่โรงจอดเครื่องบินฝูง 604 ของกองทัพอากาศดอนเมืองอยู่เป็นชั่วโมง  ฝนซาก็ขี่มอไซต์กลับห้องที่หลักสี่  กลับถึงห้องยังไม่ทันตัวแห้งดีประมาณเกือบ 5 โมงเห็นข่าวออกทีวีตกใจมาก  เครื่องบินพานิชย์สายการบินวันทูโก เที่ยวบิน OG 269  แบบ MD82  บรรทุกพนักงานและผู้โดยสาร 130 ชีวิตเกิดอุบัติเหตุที่สนามบินภูเก็ตไฟลุกท่วมลำ  ตกใจมาก  นั่งดูทีวีติดตามข่าวจนดึกเลยวันนั้น  รู้สึกเสียใจแทนญาติผู้เคราะห์ร้ายซึ่งมารู้ทีหลังว่าตายถึง 89 คน!!  เป็นข่าวช็อคทุกคนในวงการและได้แต่หวังว่ามันจะไม่เกิดขึ้นอีก
 
ไม่น่าเชื่อว่า..."วันนี้เป็นวันแรกในชีวิตกับการขับเครื่องบินของผม   แต่เป็นวันสุดท้ายในชีวิตการบินของชายคนหนึ่ง"
 
ขอแสดงความเสียใจ
September 10

flight แรกกับ Cessna 152

 

Image Hosted by ImageShack.us

กลับมาแล้วครับ  สด ๆ ร้อน ๆ กับการนั่งเครื่องบินฝึกครั้งแรก!!
 
เส้นทางบินคือจากสนามบินดอนเมืองไปสนามบินสหพัฒน์ อ.ศรีราชา จ.ชลบุรี  เวลานัดหมายบ่ายโมงแต่รอบก่อนหน้าบินกันเร็วเลยเปลี่ยนเวลามาเป็นเที่ยงตรง  เตรียมตัวแทบไม่ทันเพราะเพิ่งมารู้ตอนประมาณ 11 โมง  อาบน้ำแต่งตัวกินข้าวครึ่งชั่วโมงแวะรับไอ้สิวตรงไอทีสแคว์แล้วบิดหมดไมค์ไปสนามบินทหารอากาศดอนเมือง
 
พอถึงก็เจอครูฝึกรออยู่แล้ว  เข้าห้องน้ำก็ออกเดินทางเลย  มีเครื่อง 2 ลำ เราบินไปแบบเกาะกลุ่ม (formation flight) เนื่องจากมีวิทยุสื่อสารกับภาคพื้นแค่ลำเดียว  อีกลำวิทยุเสียตั้งแต่เมื่อวาน  ผมได้นั่งลำที่วิทยุดี  ได้ฟังการสนทนาแต่เสียงไม่ชัดเลย  ฟังลำบากมากเพราะเครื่องยนต์ดัง  เข้าใจความรู้สึกนักบินเลย
 
การเดินทางเริ่มต้นพร้อมคำว่า clear และสัญญาณมือชูนิ้วโป้งขึ้น  นักบินก็ทำการติดเครื่องยนต์  เสียงดังกลบทุกอย่าง  แม้จะนั่งติดกันกับนักบินแต่ก็ต้องคุยกันผ่าน headband เพราะเสียงเครื่องยนต์ดังจริง ๆ ขนาดปิดหน้าต่างอะไรหมดแล้ว  ใส่หูฟังได้สักพักนักบินก็เช็คอุปกรณ์และเริ่มติดต่อกับหอบังคับการบิน (หอฯ) เพื่อขออนุญาตบินไปสนามบินปลายทาง
 
" Don Moung tower HS-BSA and HS-BSB VFR to Sriracha ..........."  ไอ้ที่เป็นจุด ๆ นั่นฟังไม่ออก  เสียงเบามากส่วน HS-BSA อ่านว่า hotel sierra bravo sierra alpha  เป็นชื่อเรียกเครื่องบิน (callsign) เวลาสนทนากันจะเป็นแบบ half duplex คือสลับกันพูดจะพูดพร้อมกันไม่ได้และใช้คลื่นความถี่เดียวกันเครื่องบินทุกลำในย่านความถี่จะได้ยินกันหมด  เวลาคุยกันจึงต้องเรียกชื่อคนที่จะคุยด้วยก่อนแล้วตามด้วยชื่อตัวเองตลอดจะได้รู้ว่าจะคุยกับใคร
 
ทางหอก็ตอบมาว่าวิ่ง (taxi) ไปรอขึ้นที่ทางเข้ารันเวย์ 21 ซ้าย (21L) ระหว่างทางก็จะให้ข้อมูลที่สำคัญได้แก่ QNH และ squawk   QNH เป็นค่าความดันอากาศเทียบจากระดับน้ำทะเลปานกลาง  เพราะอุปกรณ์วัดความสูงในเครื่องบินวัดค่าความกดอากาศที่เปลี่ยนไปนั่นเอง   ส่วน Squawk อ่านว่า สคว๊อก ... มันคือค่า Transponder มีตัวเลข 4 ตัว ที่หอบังคับการบินจะเป็นคนกำหนดให้เราก่อนที่เราจะทำการขึ้นบิน หรือพูดง่ายๆ ก็ก่อนที่เครื่องบินเราจะเริ่มขยับนั่นแหละครับ เพื่อ identify บนหน้าจอเรดาร์ของ ATC ว่าเครื่องที่ได้รับหมายเลขนี้ คือเครื่องบินของใคร แบบไหน สายการบินอะไร ... เป็นชุดตัวเลขแทนรายละเอียดอื่นๆ
 
พอ taxi (วิ่ง)ไปถึงจุดรอบินขึ้น (holding point) นักบินก็ทำการทดสอบเครื่อง (engine run up) โดยเร่งเครื่องเต็มที่  จากนั้นหอฯก็สั่งให้ตั้งตัวบนรันเวย์ (line up)  เท่มากเลยมาตั้งลำพร้อมกันสองลำโดยหอใช้ภาษา (phrase.) ว่า

" HSBSA and SB, line up runway 21L"

และไม่นานก็สั่งอนุญาตให้บินขึ้นได้ (clear for take off)

" HSA and SB, after airborne maintain runway heading and tower frequency wind 200 degree 10 knot runway 21L clear for take off "

เครื่องบินเร่งความเร็วเต็มที่  และค่อย ๆ ยกตัวสูงจากพื้นในไม่ช้า  ความรู้สึกอธิบายยากเลยทีเดียว  เผลออุธานออกมาเบา ๆ "สุดยอด!!!!"  และเครื่องเราก็ค่อย ๆ ลอยระล่องไปตามทางที่ ATC กำหนด 

Image Hosted by ImageShack.usImage Hosted by ImageShack.us

เครื่องค่อย ๆ ไต่ความสูงขึ้นเรื่อย ๆ ช้า ๆ และเลี้ยวออกไปทางนนทบุรี  เหวอ! มองลงไปเห็นรถยนต์ต์คันเท่ามด  ทุกอย่างถูกย่อส่วนลงหมด  เวลาบินก็จะได้ยินเสียงการสื่อสารมาเป็นระยะ ๆ  อากาศดีไม่มีเมฆแต่เครื่องบินค่อนข้างแกว่งเพราะลมแรงนิดหน่อย  ความรู้สึกคล้ายเอาเรือเล็กออกทะเลจริง ๆ มันกึกกัก ๆ  มึนหัวเล็กน้อยพยายามมองไปไกล ๆเลยโอเค

บินไปไม่นานก็ถึงจุดรายงานตัว (reporting point)  จุดนี้เรียกว่าจุด S (sierra point) หรือตัวเมืองสมุทรสาครนั่นเอง  อ้อลืมบอกไปตอนนี้ปรับคลื่นความถี่ติดต่ออยู่กับ approach เรียบร้อยแล้วตั้งแต่พ้นเขตสนามบินมาได้ระยะหนึ่ง

S point เต็มไปด้วยนาเกลือครับ  วิวชายทะเลสวยดี  ไม่นานก็บินเหนือทะเล   ลมนิ่งมากครับบินเหนือทะเล  บินนุ่มมาก ๆ  เรือจับปลาเพียบเลย  โดยเฉพาะปากแม่น้ำเจ้าพระยา  สงสัยปลาเยอะมากเพราะเรือมากระจุกอยู่ที่เดียวกันหมดเลย  ระหว่างนี้ก็พยายามชวนพี่ครูฝึกบินคุยและก็ถ่ายรูปไปตลอดทางไม่รู้ครูรำคาญรึเปล่า - -" ขอโทษนะคร้าบ

 

Image Hosted by ImageShack.usImage Hosted by ImageShack.us
 
เครื่องคล่อยบินผ่านเกาะสีชัง  สวยดีและเริ่มเข้าชลบุรีและเริ่มทำการลงจอดที่สนามบิน  ทำการขออนุญาตร่อนลงแต่ไม่มีคนตอบสงสัยช่างจะไม่อยู่  เลยต้องร่อนลงเองโดยค่อย ๆ ลดความสูงลงจาก 2000 ฟุตที่เป็นความสูงที่ใช้บินมาตลอดทางมาเป็น 1000 ฟุตเหนือสนามบินและเข้า left down wind ลดความเร็วและความสูงลงเรื่อย ๆ  มองลงไปแล้วน่ากลัวมาก  เพราะสนามบินอยู่ระหว่างถนนสองเส้น  รถเต็มถนนวิ่งขวักไขว่  ร่อนลงสูงกว่ารถไม่มากเลยจริง ๆ    ไม่กี่อึดใจก็ลงจอดที่สนามบินอย่างปลอดภัย
 
แวะซื้อของกินสักพักก็นั่งรถกลับดอนเมืองโดยสวัสดิภาพ
 
 

Image Hosted by ImageShack.us

สัปดาห์หน้าจะบินไปอยุธยา-บางปะอิน 1 flight และสมุทรสาครอีก 1 flight  และจะมาเล่าให้ฟังอีกนะครับ  :D
 

August 24

simulation room

 
Image Hosted by ImageShack.usImage Hosted by ImageShack.us

วันนี้เรียน 8 โมงเช้า  เลิกเรียนบ่าย 2 โมง  กลับถึงห้องเกือบ 3 โมง ... จำเจเป็นประจำแบบมาเกือบ 1 เดือนแล้วเห็นจะได้
 
ช่วงนี้เรียนภาคปฎิบัติในห้อง simulation  เวลาเรียนก็เป็นการฝึกจัดเครื่องบินเข้าและออกสนามบินตามลำดับก่อน-หลังตามความเหมาะสมบนความปลอดภัยโดยอิงกับกฏเกณฑ์ที่ได้เรียนมา  โดยมีเพื่อน ๆ ช่วยเป็นนักบินกันคนละลำและมีครู ๆ คอย observe อยู่อย่างใกล้ชิด   ทุกอย่างถูกจำลองขึ้นมา  มีสนามบินดอนเมืองจำลองให้เครื่องบินขึ้น-ลง  เครื่องบินจำลองขนาดจิ๋วที่นักบินใช้ถือและเดินบอกตำแหน่ง  หอบังคับการบินจำลองให้คนที่จะฝึกขึ้นไปบังคับสั่งการคนที่เป็นเครื่องบินผ่านทางวิทยุสื่อสารแบบ walky-talky  การฝึกทุกวันที่ผ่านไปก็เพิ่มดีกรีความยากขึ้นเรื่อย ๆ  โดยมีการฝึกซ้อมกันหลายรอบก่อนจะมีการสอบเก็บคะแนนในแต่ละขั้นตอน  ฝึกซ้ำแล้วซ้ำอีกเพื่อให้เกิดความชำนาญ  มีสถานการณ์มาใหม่บ้างเป็นบางครั้งให้ตื่นเต้น
 
Image Hosted by ImageShack.usImage Hosted by ImageShack.us

 
แต่ที่น่าตื่นเต้นที่สุดก็เมื่อเช้านี้  ได้รับข่าวจากส่วนกลางมาว่าอาทิตย์หน้าที่จะถึงนี้ (เสาร์ที่ 1 และอาทิตย์ที่ 2 กันยายน 2550) พวกเราทุกคนจะได้ไปเรียนการบินและบินจริง ๆ กับเครื่องบินฝึกคนละ 5 ชั่วโมง   ไม่แน่ใจว่าจะได้ขับด้วยหรือเปล่าแต่นี่จะเป็นประสบการณ์นั่งเครื่องบินครั้งแรกในชีวิต   จะถ่ายรูปบนฟ้าและเล่าประสบการณ์ให้ฟังในครั้งหน้านะคร้าบ (อิอิ)
 
Image Hosted by ImageShack.us 
July 04

Takorobot (Takoyaki+robot)

 

Image Hosted by ImageShack.us

 

เสาร์ที่ผ่านมาว่างจัดไม่มีอะไรทำ+หิวทาโกะยากิมากกกกกกกเพราะดู UBC ช่องรายการอาหารญี่ปุ่นบ่อยเลยสะสมความอยากกินมานาน  ไม่รู้ไปกินที่ไหนแต่จำเฮียกอล์ฟเคยบอกว่าที่ Espanade มีร้านใหญ่  ไหน ๆ กินทั้งทีนานปีมีหนเลยขอกินแบบเจ๋ง ๆ สักมื้อ พอต้อย approved ก็ขี่มอไซด์จากหลักสี่ไปกินทาโกยากิเป็นมื้อเช้าที่ Espanade (เป็นมื้อเช้าที่ไกลที่สุดในรอบหลายปี)  เช้าวันเสาร์ถนนค่อนข้างว่างจากหลักสี่มารัชดาฯ 45 นาทีก็ถึง  เดินวนชั้นใต้ดินไม่นานก็เจอร้านใหญ่ร้านนึง  ไม่ขายอะไรนอกจากทาโกะยากิ (มีอยู่ร้านเดียว) ซัดไป 10 ลูกชาเขียวสองแก้วฟาดไป 180 บาท  แต่ไม่อิ่ม...
 
ผละจากร้านเดิมมาเจอฮะจิบังราเม็ง  บะหมี่หมายเลข 8  กินก๋วยเตี๋ยวคนละชามค่อยยังชั่วหน่อย  อ่านมาถึงตรงนี้อาจจะเข้าใจกันไปเองว่าผมจะมากินทาโกะแล้วกลับบ้าน  นั่นเป็นเป็นแค่เป้าหมายที่สองถึงสาม  เป้าหมายหลักของทริปนี้คือดูหนังที่ทุกคนรอคอย Transformer นั่นเอง  ไม่ให้เสียเวลาเดินตรงดิ่งขึ้นชั้น 2 ไปซื้อตั๋วหนังที่นั่งหลังสุดตรงกลางเด๊ะ 160 บาทสองที่  ระหว่างรอโยนโบว์ไป 1 ตาฆ่าเวลาไป 320 บาท  ค่ารองเท้า 2 คู่ 80  ถุงเท้า 1 คู่ 40  คนละ 1 ตา 2 คน 2 ตา 200 บาท = 320 จ่ายเงินพร้อมตะโกนไปว่าแพงชิบห_ย! (ตะโดนในใจ)  เล่นตาเดียวมันไม่คุ้มอ่ะเซงนะ
 
หาทางเข้าโรงหนังอยู่พักนึงก็เจอ (ทางงงนะ)  หนังมันส์ดีให้ 8/10 คะแนน  เอฟเฟคดีมาก  มันส์สะใจ  เปิดตัวหวือหวาเจ๋งสุด ๆ  แต่ขอหักคะแนนตรงที่ทำไมต้องมีฉากโจ๊กของหุ่นยนต์ตอนกลางเรื่องซึ่งกินเวลานานมาก  หนังบู๊ขาดความต่อเนื่องไปเลย  ไม่รู้ว่า point คืออะไรและหนังน้ำเน่า super hero ไปหน่อยคือรู้ว่าตอนจบพระเอกต้องชนะแต่น่าจะทำเนื้อเรื่องให้เดายากกว่านี้สักหน่อย  ตัวโกงก็ตายง่ายไป ฯลฯ เลยไม่ประทับใจเท่าที่ควร...ฮึ่ม
 
ปล.นี่ถ้าไม่ได้กินทาโกะยากิมาก่อนดูหนังให้ 7 คะแนนไปแล้วนะเนี่ย
ปล.2 ขากลับซิ่งแทบแย่เพราะฝนจะตก
 

Image Hosted by ImageShack.us

Bumblebee! รถ Chevrolet รุ่นอะไรใครทราบบ้าง??
 
 
 
 
 
 

June 22

ไปได้สวย

 วันนี้นึกครึ้มคว้าคีย์บอร์ดมาพิมพ์บล็อกเป็นครั้งแรก  ไม่รู้จะพิมพ์อะไรเอาเป็นว่านึกอะไรได้ก็จะพิมพ์ไปเรื่อย ๆ ละกันนะ  อย่าเพิ่งเบื่อก่อนล่ะ...
 
ถ้าใครยังได้ติดต่อผมอยู่ก็จะพอได้ทราบว่าตอนนี้ผมได้เป็นพนักงานบริษัทวิทยุการบินฯ มาเป็นเวลาย่างเดือนที่สี่แล้ว  ตำแหน่งเจ้าหน้าที่ควบคุมการจราจรทางอากาศ...  แต่ยังหรอก  บริษัทยังต้องให้ผมเรียนรู้อะไรอีกมากมายอีกสองถึงสามปีถึงจะได้ปฏิบัติงานจริง ๆ ที่สนามบินจริง ๆ โดยมีชีวิตผู้โดยสารบนเครื่องบินที่มีชีวิตจริง ๆ ที่ฝากชีวิตไว้กับกัปตันและกัปตันก็อยู่ในการควบคุมเส้นทางบิน  ความเร็ว  ความสูง ฯลฯ โดยเจ้าหน้าที่ควบคุมการจราจรทางอากาศที่ผ่านการอบรมแล้วมาปฏิบัติงาน
 
ช่วงนี้วัน ๆ ก็จะมีแต่การเรียน (ขี้เกียจอ่านหนังสือมากมาย)  สามเดือนที่ผ่านมาเรียนหนัก + กดดันเพราะเป็น intensive course ของบริษัท  ต้องตื่นตี 5 ทุกวันเพราะบริษัทอยู่ไกลจากห้องพักของผมพอสมควร (ดอนเมือง-สาธร)  เรียนทั้งวันจันทร์-ศุกร์สอบทุกสองสัปดาห์  สอบได้สองครั้งก็เปลี่ยนเป็นภาคปฏิบัติเอาความรู้ที่เรียนภาคทฤษฎีมาประยุกต์ใช้งานกับ Tower Simulator หรือสนามบินจำลองที่บริษัทเขียนโปรแกรมขึ้นมาโดยเฉพาะให้พนักงานใหม่ได้ฝึกควบคุมเครื่องบินเสมือนจริงผ่าน จอ projector ขนาดใหญ่  เดชะบุญอันใดไม่ทราบผมได้เป็นคนแรกของวันแรกในการเข้า SIM (Simulator) วันเกิดผมพอดี 11 เมษาฯ  ตื่นเต้นมากและรู้สึกยาก  แต่ก็ทำได้  ผ่านไปได้ดีจนเรียนจบหลักสูตรอย่างประทับใจและดีใจมากที่ได้เป็นพนักงานบริษัทเต็มตัวอย่างภูมิใจ
 

 
ตอนนี้บริษัทก็ส่งพวกผมมาเรียนต่อที่สถาบันการบินพลเรือน (แถวจตุจักร)  เดินทางสะดวกขึ้น  ตื่นสายขึ้นได้   แต่ต้องเรียนปนกับชาวต่างชาติเป็นมัลดีฟ 6 คน  กัมพูชา 3 คน  และก็ยังมีทหารจากกองทัพอากาศมาเรียนด้วย 4 คนและจากทหารเรืออีก 5 คน  class เราจึงเป็น class ที่ใหญ่และเนื้อหาที่สอนจำเป็นต้องเป็นภาษาอังกฤษ  ครูที่มาสอนทุกท่านเป็นคนไทย  ไม่ชำนาญภาษาอังกฤษแต่โชคดีที่เราเรียนกันมาพอสมควรบ้างแล้วจาก Intensive corse เราจึงไม่เครียด  บรรยากาศสบาย ๆ บ่าย 3 โมงก็เรียนเลิก
 
สัปดาห์หน้าก็เริ่มที่จะเข้า SIM แล้ว  เรียนน่าจะสนุกขึ้น  วันนี้ก็พิมพ์มาเยอะแล้ว  แล้วจะมาเล่าให้ฟังอีกว่าบรรยากาศเป็นยังไงนะ...
 
 
 

June 10

สักวันฉันจะดีพอ

  
 

Windows Media Player

Weather

Loading...