Chonlamark's profileA f t e r n ๐ ๐ n | S e ...PhotosBlogListsMore ![]() | Help |
A f t e r n ๐ ๐ n | S e a (3 PM)~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ |
||||
|
Thanks for visiting!
Mayday Maydaywrote:
เจ้าของสเปซหายไปไหนน้อ รออ่านเรื่องราวอยู่น๊า มาอัพเร็ว ๆ ล่ะ
Mar. 3
Mayday Maydaywrote:
เจ้าของสเปซหายไปไหนน้อ รออ่านเรื่องราวอยู่น๊า มาอัพเร็ว ๆ ล่ะ
Mar. 3
naschy ..wrote:
ขอบคุณน๊า ที่แวะผ่านไปสเปซเรา
อาชีพคุณอ่ะ น่าสนใจมากๆ
เป็นอาชีพที่เราไม่เคยรู้จักข้องแวะเลยอ่ะ
ขอให้สนุกกะทุกๆวันน๊า
Aug. 29
|
September 21 ครั้งแรกกับครั้งสุดท้ายอาทิตย์ที่ 16 กันยายนที่ผ่านมาได้มีประสบการณ์ที่ดีกับการขับเครื่องบินครั้งแรกในชีวิต ตื่นเต้นมากครับยิ่งกว่าเล่นเกมอีก ครูฝึกให้ทำเกือบทุกขั้นตอนเว้น take off กับ landing เป็นการฝึกที่ประทับใจมากครับ บิน 11 โมงครึ่ง จากดอนเมืองไปบางปะอินแล้วบินกลับมาดอนเมืองถึงเที่ยงเศษ ๆ เท่านั้นเอง ลงจอดได้ไม่นานฝนก็ตกลงมาแบบฟ้ารั่วเลยทีเดียว นั่งอยู่ที่โรงจอดเครื่องบินฝูง 604 ของกองทัพอากาศดอนเมืองอยู่เป็นชั่วโมง ฝนซาก็ขี่มอไซต์กลับห้องที่หลักสี่ กลับถึงห้องยังไม่ทันตัวแห้งดีประมาณเกือบ 5 โมงเห็นข่าวออกทีวีตกใจมาก เครื่องบินพานิชย์สายการบินวันทูโก เที่ยวบิน OG 269 แบบ MD82 บรรทุกพนักงานและผู้โดยสาร 130 ชีวิตเกิดอุบัติเหตุที่สนามบินภูเก็ตไฟลุกท่วมลำ ตกใจมาก นั่งดูทีวีติดตามข่าวจนดึกเลยวันนั้น รู้สึกเสียใจแทนญาติผู้เคราะห์ร้ายซึ่งมารู้ทีหลังว่าตายถึง 89 คน!! เป็นข่าวช็อคทุกคนในวงการและได้แต่หวังว่ามันจะไม่เกิดขึ้นอีก
ไม่น่าเชื่อว่า..."วันนี้เป็นวันแรกในชีวิตกับการขับเครื่องบินของผม แต่เป็นวันสุดท้ายในชีวิตการบินของชายคนหนึ่ง"
ขอแสดงความเสียใจ September 10 flight แรกกับ Cessna 152กลับมาแล้วครับ สด ๆ ร้อน ๆ กับการนั่งเครื่องบินฝึกครั้งแรก!!
เส้นทางบินคือจากสนามบินดอนเมืองไปสนามบินสหพัฒน์ อ.ศรีราชา จ.ชลบุรี เวลานัดหมายบ่ายโมงแต่รอบก่อนหน้าบินกันเร็วเลยเปลี่ยนเวลามาเป็นเที่ยงตรง เตรียมตัวแทบไม่ทันเพราะเพิ่งมารู้ตอนประมาณ 11 โมง อาบน้ำแต่งตัวกินข้าวครึ่งชั่วโมงแวะรับไอ้สิวตรงไอทีสแคว์แล้วบิดหมดไมค์ไปสนามบินทหารอากาศดอนเมือง
พอถึงก็เจอครูฝึกรออยู่แล้ว เข้าห้องน้ำก็ออกเดินทางเลย มีเครื่อง 2 ลำ เราบินไปแบบเกาะกลุ่ม (formation flight) เนื่องจากมีวิทยุสื่อสารกับภาคพื้นแค่ลำเดียว อีกลำวิทยุเสียตั้งแต่เมื่อวาน ผมได้นั่งลำที่วิทยุดี ได้ฟังการสนทนาแต่เสียงไม่ชัดเลย ฟังลำบากมากเพราะเครื่องยนต์ดัง เข้าใจความรู้สึกนักบินเลย
การเดินทางเริ่มต้นพร้อมคำว่า clear และสัญญาณมือชูนิ้วโป้งขึ้น นักบินก็ทำการติดเครื่องยนต์ เสียงดังกลบทุกอย่าง แม้จะนั่งติดกันกับนักบินแต่ก็ต้องคุยกันผ่าน headband เพราะเสียงเครื่องยนต์ดังจริง ๆ ขนาดปิดหน้าต่างอะไรหมดแล้ว ใส่หูฟังได้สักพักนักบินก็เช็คอุปกรณ์และเริ่มติดต่อกับหอบังคับการบิน (หอฯ) เพื่อขออนุญาตบินไปสนามบินปลายทาง
" Don Moung tower HS-BSA and HS-BSB VFR to Sriracha ..........." ไอ้ที่เป็นจุด ๆ นั่นฟังไม่ออก เสียงเบามากส่วน HS-BSA อ่านว่า hotel sierra bravo sierra alpha เป็นชื่อเรียกเครื่องบิน (callsign) เวลาสนทนากันจะเป็นแบบ half duplex คือสลับกันพูดจะพูดพร้อมกันไม่ได้และใช้คลื่นความถี่เดียวกันเครื่องบินทุกลำในย่านความถี่จะได้ยินกันหมด เวลาคุยกันจึงต้องเรียกชื่อคนที่จะคุยด้วยก่อนแล้วตามด้วยชื่อตัวเองตลอดจะได้รู้ว่าจะคุยกับใคร
ทางหอก็ตอบมาว่าวิ่ง (taxi) ไปรอขึ้นที่ทางเข้ารันเวย์ 21 ซ้าย (21L) ระหว่างทางก็จะให้ข้อมูลที่สำคัญได้แก่ QNH และ squawk QNH เป็นค่าความดันอากาศเทียบจากระดับน้ำทะเลปานกลาง เพราะอุปกรณ์วัดความสูงในเครื่องบินวัดค่าความกดอากาศที่เปลี่ยนไปนั่นเอง ส่วน Squawk อ่านว่า สคว๊อก ... มันคือค่า Transponder มีตัวเลข 4 ตัว ที่หอบังคับการบินจะเป็นคนกำหนดให้เราก่อนที่เราจะทำการขึ้นบิน หรือพูดง่ายๆ ก็ก่อนที่เครื่องบินเราจะเริ่มขยับนั่นแหละครับ เพื่อ identify บนหน้าจอเรดาร์ของ ATC ว่าเครื่องที่ได้รับหมายเลขนี้ คือเครื่องบินของใคร แบบไหน สายการบินอะไร ... เป็นชุดตัวเลขแทนรายละเอียดอื่นๆ
พอ taxi (วิ่ง)ไปถึงจุดรอบินขึ้น (holding point) นักบินก็ทำการทดสอบเครื่อง (engine run up) โดยเร่งเครื่องเต็มที่ จากนั้นหอฯก็สั่งให้ตั้งตัวบนรันเวย์ (line up) เท่มากเลยมาตั้งลำพร้อมกันสองลำโดยหอใช้ภาษา (phrase.) ว่า
" HSBSA and SB, line up runway 21L" และไม่นานก็สั่งอนุญาตให้บินขึ้นได้ (clear for take off) " HSA and SB, after airborne maintain runway heading and tower frequency wind 200 degree 10 knot runway 21L clear for take off " เครื่องบินเร่งความเร็วเต็มที่ และค่อย ๆ ยกตัวสูงจากพื้นในไม่ช้า ความรู้สึกอธิบายยากเลยทีเดียว เผลออุธานออกมาเบา ๆ "สุดยอด!!!!" และเครื่องเราก็ค่อย ๆ ลอยระล่องไปตามทางที่ ATC กำหนด เครื่องค่อย ๆ ไต่ความสูงขึ้นเรื่อย ๆ ช้า ๆ และเลี้ยวออกไปทางนนทบุรี เหวอ! มองลงไปเห็นรถยนต์ต์คันเท่ามด ทุกอย่างถูกย่อส่วนลงหมด เวลาบินก็จะได้ยินเสียงการสื่อสารมาเป็นระยะ ๆ อากาศดีไม่มีเมฆแต่เครื่องบินค่อนข้างแกว่งเพราะลมแรงนิดหน่อย ความรู้สึกคล้ายเอาเรือเล็กออกทะเลจริง ๆ มันกึกกัก ๆ มึนหัวเล็กน้อยพยายามมองไปไกล ๆเลยโอเค บินไปไม่นานก็ถึงจุดรายงานตัว (reporting point) จุดนี้เรียกว่าจุด S (sierra point) หรือตัวเมืองสมุทรสาครนั่นเอง อ้อลืมบอกไปตอนนี้ปรับคลื่นความถี่ติดต่ออยู่กับ approach เรียบร้อยแล้วตั้งแต่พ้นเขตสนามบินมาได้ระยะหนึ่ง S point เต็มไปด้วยนาเกลือครับ วิวชายทะเลสวยดี ไม่นานก็บินเหนือทะเล ลมนิ่งมากครับบินเหนือทะเล บินนุ่มมาก ๆ เรือจับปลาเพียบเลย โดยเฉพาะปากแม่น้ำเจ้าพระยา สงสัยปลาเยอะมากเพราะเรือมากระจุกอยู่ที่เดียวกันหมดเลย ระหว่างนี้ก็พยายามชวนพี่ครูฝึกบินคุยและก็ถ่ายรูปไปตลอดทางไม่รู้ครูรำคาญรึเปล่า - -" ขอโทษนะคร้าบ
เครื่องคล่อยบินผ่านเกาะสีชัง สวยดีและเริ่มเข้าชลบุรีและเริ่มทำการลงจอดที่สนามบิน ทำการขออนุญาตร่อนลงแต่ไม่มีคนตอบสงสัยช่างจะไม่อยู่ เลยต้องร่อนลงเองโดยค่อย ๆ ลดความสูงลงจาก 2000 ฟุตที่เป็นความสูงที่ใช้บินมาตลอดทางมาเป็น 1000 ฟุตเหนือสนามบินและเข้า left down wind ลดความเร็วและความสูงลงเรื่อย ๆ มองลงไปแล้วน่ากลัวมาก เพราะสนามบินอยู่ระหว่างถนนสองเส้น รถเต็มถนนวิ่งขวักไขว่ ร่อนลงสูงกว่ารถไม่มากเลยจริง ๆ ไม่กี่อึดใจก็ลงจอดที่สนามบินอย่างปลอดภัย
แวะซื้อของกินสักพักก็นั่งรถกลับดอนเมืองโดยสวัสดิภาพ
สัปดาห์หน้าจะบินไปอยุธยา-บางปะอิน 1 flight และสมุทรสาครอีก 1 flight และจะมาเล่าให้ฟังอีกนะครับ :D
August 24 simulation roomวันนี้เรียน 8 โมงเช้า เลิกเรียนบ่าย 2 โมง กลับถึงห้องเกือบ 3 โมง ... จำเจเป็นประจำแบบมาเกือบ 1 เดือนแล้วเห็นจะได้
ช่วงนี้เรียนภาคปฎิบัติในห้อง simulation เวลาเรียนก็เป็นการฝึกจัดเครื่องบินเข้าและออกสนามบินตามลำดับก่อน-หลังตามความเหมาะสมบนความปลอดภัยโดยอิงกับกฏเกณฑ์ที่ได้เรียนมา โดยมีเพื่อน ๆ ช่วยเป็นนักบินกันคนละลำและมีครู ๆ คอย observe อยู่อย่างใกล้ชิด ทุกอย่างถูกจำลองขึ้นมา มีสนามบินดอนเมืองจำลองให้เครื่องบินขึ้น-ลง เครื่องบินจำลองขนาดจิ๋วที่นักบินใช้ถือและเดินบอกตำแหน่ง หอบังคับการบินจำลองให้คนที่จะฝึกขึ้นไปบังคับสั่งการคนที่เป็นเครื่องบินผ่านทางวิทยุสื่อสารแบบ walky-talky การฝึกทุกวันที่ผ่านไปก็เพิ่มดีกรีความยากขึ้นเรื่อย ๆ โดยมีการฝึกซ้อมกันหลายรอบก่อนจะมีการสอบเก็บคะแนนในแต่ละขั้นตอน ฝึกซ้ำแล้วซ้ำอีกเพื่อให้เกิดความชำนาญ มีสถานการณ์มาใหม่บ้างเป็นบางครั้งให้ตื่นเต้น
![]() ![]() แต่ที่น่าตื่นเต้นที่สุดก็เมื่อเช้านี้ ได้รับข่าวจากส่วนกลางมาว่าอาทิตย์หน้าที่จะถึงนี้ (เสาร์ที่ 1 และอาทิตย์ที่ 2 กันยายน 2550) พวกเราทุกคนจะได้ไปเรียนการบินและบินจริง ๆ กับเครื่องบินฝึกคนละ 5 ชั่วโมง ไม่แน่ใจว่าจะได้ขับด้วยหรือเปล่าแต่นี่จะเป็นประสบการณ์นั่งเครื่องบินครั้งแรกในชีวิต จะถ่ายรูปบนฟ้าและเล่าประสบการณ์ให้ฟังในครั้งหน้านะคร้าบ (อิอิ)
July 04 Takorobot (Takoyaki+robot)
เสาร์ที่ผ่านมาว่างจัดไม่มีอะไรทำ+หิวทาโกะยากิมากกกกกกกเพราะดู UBC ช่องรายการอาหารญี่ปุ่นบ่อยเลยสะสมความอยากกินมานาน ไม่รู้ไปกินที่ไหนแต่จำเฮียกอล์ฟเคยบอกว่าที่ Espanade มีร้านใหญ่ ไหน ๆ กินทั้งทีนานปีมีหนเลยขอกินแบบเจ๋ง ๆ สักมื้อ พอต้อย approved ก็ขี่มอไซด์จากหลักสี่ไปกินทาโกยากิเป็นมื้อเช้าที่ Espanade (เป็นมื้อเช้าที่ไกลที่สุดในรอบหลายปี) เช้าวันเสาร์ถนนค่อนข้างว่างจากหลักสี่มารัชดาฯ 45 นาทีก็ถึง เดินวนชั้นใต้ดินไม่นานก็เจอร้านใหญ่ร้านนึง ไม่ขายอะไรนอกจากทาโกะยากิ (มีอยู่ร้านเดียว) ซัดไป 10 ลูกชาเขียวสองแก้วฟาดไป 180 บาท แต่ไม่อิ่ม...
ผละจากร้านเดิมมาเจอฮะจิบังราเม็ง บะหมี่หมายเลข 8 กินก๋วยเตี๋ยวคนละชามค่อยยังชั่วหน่อย อ่านมาถึงตรงนี้อาจจะเข้าใจกันไปเองว่าผมจะมากินทาโกะแล้วกลับบ้าน นั่นเป็นเป็นแค่เป้าหมายที่สองถึงสาม เป้าหมายหลักของทริปนี้คือดูหนังที่ทุกคนรอคอย Transformer นั่นเอง ไม่ให้เสียเวลาเดินตรงดิ่งขึ้นชั้น 2 ไปซื้อตั๋วหนังที่นั่งหลังสุดตรงกลางเด๊ะ 160 บาทสองที่ ระหว่างรอโยนโบว์ไป 1 ตาฆ่าเวลาไป 320 บาท ค่ารองเท้า 2 คู่ 80 ถุงเท้า 1 คู่ 40 คนละ 1 ตา 2 คน 2 ตา 200 บาท = 320 จ่ายเงินพร้อมตะโกนไปว่าแพงชิบห_ย! (ตะโดนในใจ) เล่นตาเดียวมันไม่คุ้มอ่ะเซงนะ
หาทางเข้าโรงหนังอยู่พักนึงก็เจอ (ทางงงนะ) หนังมันส์ดีให้ 8/10 คะแนน เอฟเฟคดีมาก มันส์สะใจ เปิดตัวหวือหวาเจ๋งสุด ๆ แต่ขอหักคะแนนตรงที่ทำไมต้องมีฉากโจ๊กของหุ่นยนต์ตอนกลางเรื่องซึ่งกินเวลานานมาก หนังบู๊ขาดความต่อเนื่องไปเลย ไม่รู้ว่า point คืออะไรและหนังน้ำเน่า super hero ไปหน่อยคือรู้ว่าตอนจบพระเอกต้องชนะแต่น่าจะทำเนื้อเรื่องให้เดายากกว่านี้สักหน่อย ตัวโกงก็ตายง่ายไป ฯลฯ เลยไม่ประทับใจเท่าที่ควร...ฮึ่ม
ปล.นี่ถ้าไม่ได้กินทาโกะยากิมาก่อนดูหนังให้ 7 คะแนนไปแล้วนะเนี่ย
ปล.2 ขากลับซิ่งแทบแย่เพราะฝนจะตก
Bumblebee! รถ Chevrolet รุ่นอะไรใครทราบบ้าง??
June 22 ไปได้สวย วันนี้นึกครึ้มคว้าคีย์บอร์ดมาพิมพ์บล็อกเป็นครั้งแรก ไม่รู้จะพิมพ์อะไรเอาเป็นว่านึกอะไรได้ก็จะพิมพ์ไปเรื่อย ๆ ละกันนะ อย่าเพิ่งเบื่อก่อนล่ะ...
ถ้าใครยังได้ติดต่อผมอยู่ก็จะพอได้ทราบว่าตอนนี้ผมได้เป็นพนักงานบริษัทวิทยุการบินฯ มาเป็นเวลาย่างเดือนที่สี่แล้ว ตำแหน่งเจ้าหน้าที่ควบคุมการจราจรทางอากาศ... แต่ยังหรอก บริษัทยังต้องให้ผมเรียนรู้อะไรอีกมากมายอีกสองถึงสามปีถึงจะได้ปฏิบัติงานจริง ๆ ที่สนามบินจริง ๆ โดยมีชีวิตผู้โดยสารบนเครื่องบินที่มีชีวิตจริง ๆ ที่ฝากชีวิตไว้กับกัปตันและกัปตันก็อยู่ในการควบคุมเส้นทางบิน ความเร็ว ความสูง ฯลฯ โดยเจ้าหน้าที่ควบคุมการจราจรทางอากาศที่ผ่านการอบรมแล้วมาปฏิบัติงาน
ช่วงนี้วัน ๆ ก็จะมีแต่การเรียน (ขี้เกียจอ่านหนังสือมากมาย) สามเดือนที่ผ่านมาเรียนหนัก + กดดันเพราะเป็น intensive course ของบริษัท ต้องตื่นตี 5 ทุกวันเพราะบริษัทอยู่ไกลจากห้องพักของผมพอสมควร (ดอนเมือง-สาธร) เรียนทั้งวันจันทร์-ศุกร์สอบทุกสองสัปดาห์ สอบได้สองครั้งก็เปลี่ยนเป็นภาคปฏิบัติเอาความรู้ที่เรียนภาคทฤษฎีมาประยุกต์ใช้งานกับ Tower Simulator หรือสนามบินจำลองที่บริษัทเขียนโปรแกรมขึ้นมาโดยเฉพาะให้พนักงานใหม่ได้ฝึกควบคุมเครื่องบินเสมือนจริงผ่าน จอ projector ขนาดใหญ่ เดชะบุญอันใดไม่ทราบผมได้เป็นคนแรกของวันแรกในการเข้า SIM (Simulator) วันเกิดผมพอดี 11 เมษาฯ ตื่นเต้นมากและรู้สึกยาก แต่ก็ทำได้ ผ่านไปได้ดีจนเรียนจบหลักสูตรอย่างประทับใจและดีใจมากที่ได้เป็นพนักงานบริษัทเต็มตัวอย่างภูมิใจ
ตอนนี้บริษัทก็ส่งพวกผมมาเรียนต่อที่สถาบันการบินพลเรือน (แถวจตุจักร) เดินทางสะดวกขึ้น ตื่นสายขึ้นได้ แต่ต้องเรียนปนกับชาวต่างชาติเป็นมัลดีฟ 6 คน กัมพูชา 3 คน และก็ยังมีทหารจากกองทัพอากาศมาเรียนด้วย 4 คนและจากทหารเรืออีก 5 คน class เราจึงเป็น class ที่ใหญ่และเนื้อหาที่สอนจำเป็นต้องเป็นภาษาอังกฤษ ครูที่มาสอนทุกท่านเป็นคนไทย ไม่ชำนาญภาษาอังกฤษแต่โชคดีที่เราเรียนกันมาพอสมควรบ้างแล้วจาก Intensive corse เราจึงไม่เครียด บรรยากาศสบาย ๆ บ่าย 3 โมงก็เรียนเลิก
สัปดาห์หน้าก็เริ่มที่จะเข้า SIM แล้ว เรียนน่าจะสนุกขึ้น วันนี้ก็พิมพ์มาเยอะแล้ว แล้วจะมาเล่าให้ฟังอีกว่าบรรยากาศเป็นยังไงนะ...
|
|||
|
|